یعنی فاسد شدنی است ؛
این دنیا پُر از شرارت است ؛
انسانها اغلب ، دنیوی و از خدا رو گردانده و از نظرِ روحانی مثلِ گوشتِ بَد فاسد میشوند ؛
اینجاست که مسیحیان باید مثلِ نمک عمل کنند تا جهان از فاسد شدن نجات پیدا کند ؛...
وظیفهِ هر مسیحی این است که مَزهِ این دنیا را تغیر دهد ؛
اماّ قبل از این باید از خودش سئوال کند !
آیا من خودم مَزهِ نمک دارم ؟؛
آیا مَزهِ من با مَزهِ این دنیا تفاوت دارد ؟؛
{{{{{ چون نمکِ بی طعم به عنوانِ کود هم ارزشی ندارد }}}}} ;
مسیحِ خدا میفرماید :
اگر شما طعمِ خودتان را از دست بدهید فاقدِ ارزش خواهید شد ؛
مثلِ نمک که به غذا طعم میدهد ، و یا از فاسد شدنِ آن جلوگیری میکند ؛
شما نیز باید در این دنیای سرد حافظِ نیکی باشید و با زندگی و با مُحبّتِ خودتان از فاسد شدنِ آن جلو گیری کنید ؛
و وقتی مسیحی میشوید یعنی پیروِ من شده مرا دنبال میکنید باید با زندگی خود طعمِ تازه ای به این دنیا بدهید و این احتیاج و اشتیاقِ قلبی دارد به برنامه ریزی ، به ایثارِ داوطلبانه و سرسپردگیِ تزلزل نا پذیر به ملکوتِ آسمان ؛
در این دنیا نمکین بودن زیاد آسان نیست ، اماّ اگر یک انسان ، یک مسیحی فاقدِ آن باشد قادر نخواهد بود هرگز مسیحِ خدا را به دنیا نمایان سازد ؛
حالا آیا برای یک مسیحیِ واقعی این عذاب آور نیست که دنیا مسیحیت را مذهب بداند ؟
در حالیکه مسیحیت یعنی راهِ مسیحِ خداوند ؛
یعنی شروعِ دورانِ فیضِ یعنی بخششِ خدا برای نجاتِ بشریت ؛
یعنی مسیحیتِ حقیقی حتی یک در بی نهایت دین ، مذهب ، آئین و فرقه نیست ؛
بلکه مسیحیت یک رابطه است ؛
یک رابطهِ شیرینِ قلبیِ هر انسانی از هر نژاد و قوم و قبیله و با هر زبان و باوری که دارد با خالقِ خودش ؛
البته اگر با توبه ایمان آورده باشد ؛
مسیحِ خدا میفرماید :
اگر شما طعمِ خودتان را از دست بدهید فاقدِ ارزش خواهید شد ؛
مثلِ نمک که به غذا طعم میدهد ، و یا از فاسد شدنِ آن جلوگیری میکند ؛
شما نیز باید در این دنیای سرد حافظِ نیکی باشید و با زندگی و با مُحبّتِ خودتان از فاسد شدنِ آن جلو گیری کنید ؛
و وقتی مسیحی میشوید یعنی پیروِ من شده مرا دنبال میکنید باید با زندگی خود طعمِ تازه ای به این دنیا بدهید و این احتیاج و اشتیاقِ قلبی دارد به برنامه ریزی ، به ایثارِ داوطلبانه و سرسپردگیِ تزلزل نا پذیر به ملکوتِ آسمان ؛
در این دنیا نمکین بودن زیاد آسان نیست ، اماّ اگر یک انسان ، یک مسیحی فاقدِ آن باشد قادر نخواهد بود هرگز مسیحِ خدا را به دنیا نمایان سازد ؛
حالا آیا برای یک مسیحیِ واقعی این عذاب آور نیست که دنیا مسیحیت را مذهب بداند ؟
در حالیکه مسیحیت یعنی راهِ مسیحِ خداوند ؛
یعنی شروعِ دورانِ فیضِ یعنی بخششِ خدا برای نجاتِ بشریت ؛
یعنی مسیحیتِ حقیقی حتی یک در بی نهایت دین ، مذهب ، آئین و فرقه نیست ؛
بلکه مسیحیت یک رابطه است ؛
یک رابطهِ شیرینِ قلبیِ هر انسانی از هر نژاد و قوم و قبیله و با هر زبان و باوری که دارد با خالقِ خودش ؛
البته اگر با توبه ایمان آورده باشد ؛
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر