“کاترین کونتز” خبرنگار نشریه مشهور اشپیگل آلمان طی سفری که به کشور عراق داشته است مشاهداتش را در زمینه جفا بر مسیحیان این کشور از سوی اسلامگرایان داعش به رشته تحریر در آورده است.
به گزارش «محبت نیوز» پیش از هجوم اسلامگرایان داعش، قراقوش ( بغدیدا) بیشترین جمعیت مسیحیان عراق را در خود جای می داد. حالا پس از سه سال اشغال، چیزی زیادی از آن باقی نمانده و ساکنین آن دارند بالا و پایین می کنند که آیا ارزش دارد این شهر را در سرزمینی که آینده روشنی ندارد از نو بنا کنند.
کشیش همچنان که در امتداد گورستانی ویران شده در شمال عراق قدم می زند صحبت می کند: “عیوکا قلب پاکی داشت و عاشق کشورش بود”، آماده می شود تا جسد مرد مرده ای را غسل دهد. مرحوم توسط داعش خفه شده است، به این دلیل ساده که مسیحی بود، همچون این روحانی.
کشیش که نامش رونی است، عبای اش را تنگ بر تن کرده، چشمانش کم سو شده است و خاموش از روی آنچه از صلیب های شکسته باقی مانده بالا می رود. هر از گاهی می توان صدای خمپاره ها را در اطراف موصل شنید، جایی که داعش هنوز در حال مقاومت است.
مسیر ما از قبرهای قدیمی می گذرد ، قبرهایی که صلیب ها و سنگ نوشته های شان توسط داعش نابود شده اند، کشیش رونی از میان گلدان های شکسته و مجسمه نابود شده مدونا قدم بر می دارد. مرد مرده در سمت چپ گورستان، در لبه بیرونی آنجا آرمیده است. داعشی ها وی را به داخل گودالی عمیق به ژرفای دو متر انداخته اند، تو گویی او چیزی جز یک تکه زباله نبوده است.
حالا پیگر عیوکا در پارچه پتویی نمدی پیچیده شده است. کنار او اجساد زنان و مردان دیگری هم هست، آنها نیز در پتوهایی خاکستری پیچیده شده اند. کشیش آنها را از قراقوش، محل زندگی شان می شناسد، می گوید: “داعش آنها را کشت چرا که آنان را کافر می دانست.”
از قراقوش به عنوان مهد مسیحیت در عراق یاد می شود. حدودن ۳۵ کیلومتری جنوب شرق موصل در امتداد دشت های نینوا؛ تا سه سال پیش ۴۰ هزار نفر اینجا زندگی می کردند، هیچ شهر دیگر در عراق موطن این همه مسیحی نبود. شهر در بین النهرین بنا شده، که میان رود دجله و فرات واقع است، و تاریخ اش به پیش از دوران بابل باز می گردد.
تا همین هشت ماه پیش داعش بر قراقوش حکم رانی می کرد مسیحیان را می کشت و تبعید می کرد، کلیساها را هتک حرمت می کرد و در پایان خانه ای شان را می سوزاند. پس از آنکه ارتش عراق مسجد اعظم و ویران شده النوری را دو هفته پیش پس گرفت، نخست وزیر حیدر العبادی اعلام کرد که روزهای داعش به شماره افتاده است.
این کشیش وظیفه خود می داند که قراقوش را احیا کند. می گوید: “ما باید اجساد را خاک کنیم تا زندگی باز گردد.” جسد ۱۱ نفر دفن نشده کف گورستان مانده است. برخی از جسدها روزگار آزگاری اینجا مانده اند، چنان که صورت شان دیگر قابل شناسایی نیست.
صبح امروز، کشیش توانست جسد عیوکا را از گودال بیرون بکشد تا بتواند با حفظ مناسبات آن را در یک قبر، جایی که همسرش در آنجا ایستاده و منتظر است، دفن کند. آنجا، کشیش برای مرده دعا می خواند، کف دست اش را بالا می برد و درخواست شفاعت می کند.
به گزارش «محبت نیوز» پیش از هجوم اسلامگرایان داعش، قراقوش ( بغدیدا) بیشترین جمعیت مسیحیان عراق را در خود جای می داد. حالا پس از سه سال اشغال، چیزی زیادی از آن باقی نمانده و ساکنین آن دارند بالا و پایین می کنند که آیا ارزش دارد این شهر را در سرزمینی که آینده روشنی ندارد از نو بنا کنند.
کشیش همچنان که در امتداد گورستانی ویران شده در شمال عراق قدم می زند صحبت می کند: “عیوکا قلب پاکی داشت و عاشق کشورش بود”، آماده می شود تا جسد مرد مرده ای را غسل دهد. مرحوم توسط داعش خفه شده است، به این دلیل ساده که مسیحی بود، همچون این روحانی.
کشیش که نامش رونی است، عبای اش را تنگ بر تن کرده، چشمانش کم سو شده است و خاموش از روی آنچه از صلیب های شکسته باقی مانده بالا می رود. هر از گاهی می توان صدای خمپاره ها را در اطراف موصل شنید، جایی که داعش هنوز در حال مقاومت است.
مسیر ما از قبرهای قدیمی می گذرد ، قبرهایی که صلیب ها و سنگ نوشته های شان توسط داعش نابود شده اند، کشیش رونی از میان گلدان های شکسته و مجسمه نابود شده مدونا قدم بر می دارد. مرد مرده در سمت چپ گورستان، در لبه بیرونی آنجا آرمیده است. داعشی ها وی را به داخل گودالی عمیق به ژرفای دو متر انداخته اند، تو گویی او چیزی جز یک تکه زباله نبوده است.
حالا پیگر عیوکا در پارچه پتویی نمدی پیچیده شده است. کنار او اجساد زنان و مردان دیگری هم هست، آنها نیز در پتوهایی خاکستری پیچیده شده اند. کشیش آنها را از قراقوش، محل زندگی شان می شناسد، می گوید: “داعش آنها را کشت چرا که آنان را کافر می دانست.”
از قراقوش به عنوان مهد مسیحیت در عراق یاد می شود. حدودن ۳۵ کیلومتری جنوب شرق موصل در امتداد دشت های نینوا؛ تا سه سال پیش ۴۰ هزار نفر اینجا زندگی می کردند، هیچ شهر دیگر در عراق موطن این همه مسیحی نبود. شهر در بین النهرین بنا شده، که میان رود دجله و فرات واقع است، و تاریخ اش به پیش از دوران بابل باز می گردد.
تا همین هشت ماه پیش داعش بر قراقوش حکم رانی می کرد مسیحیان را می کشت و تبعید می کرد، کلیساها را هتک حرمت می کرد و در پایان خانه ای شان را می سوزاند. پس از آنکه ارتش عراق مسجد اعظم و ویران شده النوری را دو هفته پیش پس گرفت، نخست وزیر حیدر العبادی اعلام کرد که روزهای داعش به شماره افتاده است.
این کشیش وظیفه خود می داند که قراقوش را احیا کند. می گوید: “ما باید اجساد را خاک کنیم تا زندگی باز گردد.” جسد ۱۱ نفر دفن نشده کف گورستان مانده است. برخی از جسدها روزگار آزگاری اینجا مانده اند، چنان که صورت شان دیگر قابل شناسایی نیست.
صبح امروز، کشیش توانست جسد عیوکا را از گودال بیرون بکشد تا بتواند با حفظ مناسبات آن را در یک قبر، جایی که همسرش در آنجا ایستاده و منتظر است، دفن کند. آنجا، کشیش برای مرده دعا می خواند، کف دست اش را بالا می برد و درخواست شفاعت می کند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر