اول قرنتيان ١٣ : ٧-٦

محبّت از ناراستی خوشحال نمی‌شود ولی از راستی شادمان می‌گردد. محبّت در همه حال صبر می‌کند و در هرحال خوش‌باور و امیدوار است و هر باری را تحمّل می‌كند.”