✞ غربت:

ما مسیحیان به ‌واسطۀ ایمان به مسیح از هم‌اکنون آزادانه با خدا در ارتباط هستیم، اما مادام که به آسمان نرفته‌ایم از لحاظ روحانی همچنان در دو نوع غربت بسر می‌بریم. یکی غربت در دنیا، و دیگری غربت و بیگانگی نسبت به تن خاکی ‌مان. در این دنیا غریبیم زیرا تحت حاکمیت شیطان است و بر اساس قانون گناه اداره می‌شود. دنیای آلوده به گناه، از تقدسی که در مسیحیان می‌بیند گریزان است و درست همانطور که از مسیح متنفر بود، از پیروان او نیز نفرت خواهد داشت و به آنان جفا خواهد رساند.
این درک... نسبت به‌وضعیت انسان، در عهدجدید باز هم عمیق‌تر می‌شود.دوم قرنتیان: خانۀ جاودانی فرد مسیحی در این جهان نیست، او بر روی این زمین غریب است، نه صرفاً از آن‌رو که مالک حقیقی زمین خداست، بلکه به این دلیل نیز که او اکنون شهروند آسمان است و به خانه‌ای تعلق دارد که مسیح نزد پدر برای او آماده کرده است. افسسیا: خانۀ آسمانی که از این پس سرزمین پدری اوست و او در آنجا دیگر غریب یا میهمان نخواهد بود بلکه به‌عنوان شهروند سرزمین آسمانی با مقدسین محشور خواهد گردید. اما همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، از آنجا که هنوز به این مقصد نرسیده، زندگی‌اش در این جهان مانند زندگی فردی مسافر است . مسیحیان در این دنیا غریب و پراکنده‌اند و وطن اصلی‌شان آسمان است . زندگی کنونی ‌مسیحیان بر این دنیا صرفاً فرصتی است که آنان را برای رسیدن به وطن اصلی‌شان در آسمان آماده می‌کند.
البته دانستنِ این واقعیت شگفت‌انگیز که ما تبعۀ آسمانیم و سرمنزل حقیقی ما آنجاست، به هیچ وجه به این معنا نیست که هرگز برای سرزمین مادری خود دلتنگ نخواهیم شد و در سرزمینی غریب احساس غربت نخواهیم کرد.