۱۳۹۶ مرداد ۱۰, سه‌شنبه

مزامير ٣٤

خداوند را در همه وقت متبارک خواهم خواند؛
ستایش وی همواره بر زبان من خواهد بود.
جان من در خداوند فخر خواهد کرد؛
مسکینان بشنوند و شادی کنند.
خداوند را با من تجلیل کنید،...
نام او را با یکدیگر برافرازیم.
خداوند را جُستم،
و مرا اجابت کرد؛
او مرا از همۀ ترسهایم رهانید.
آنان که نگاهشان بر اوست، می‌درخشند؛ روی ایشان هرگز شرمسار نمی‌شود.
این مسکین فریاد برآورد و خداوند صدایش را شنید و او را از همۀ تنگیهایش نجات بخشید.
فرشتۀ خداوند گرداگرد ترسندگان او اردو می‌زند، و آنان را می‌رهاند



هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر