زندگیِ مسیحی یک سفر است

، عیسیِ خداوند هرگز به ما تعلیم نداد که این سفر ، آسان خواهد بود ، اگر هر کدام از ما شک داریم زندگی خودِ خداوند را در روی زمین بیاد بیآوریم ؛
دعا که برای خانه داشتن ، ثروت و مقام باشد ، دعا نیست بلکه بی ایمانیِ کامل در خداوند است ؛
دعا یعنی در تمامِ مشگلات و سرطان های زندگیمان به او اعتماد کنیم که اراده او کرده شود ؛
...

در زمانی که هر کدام از ما با هر باوری ، با توبهِ حقیقی به مسیحِ خدا ایمان میآوریم و او را خدا و خداوند قلب و زندگیِ خود میسازیم ، و او با روحِ پاکش بما توّلدی تازه عطا میفرماید ، دیگه تمامِ دعا ها برای ما مستجاب شده است ؛
دعا بر خلافِ تعالیم نا درست ، بردنِ لیستِ خریدها و داشتن های این دنیا نیست ؛
چون خدای حقیقی و یکتا ، بینا و دانا و مُحبّت کامل است ؛
اوست که نجات دهندهِ کاملِ ماست از یک یکِ اسارتهای این دنیا ؛
دعا یعنی با تمام وجود تقاضای قدرت از خدا داشتن ، برای اینکه به ما قوّت روح القدّس را عطا فرماید ، تا بتوانیم با اطاعتِ کامل از او ، در او وفا دار بمانیم ؛
یک یک ما در این دنیا به حضورِ مسیحِ خدا و روح القدّس نیاز داریم ؛
عیسیِ خداوند فرمود :
جدا از من {{{ در هر نام ، مقام ، شهرت و ثروتی که داشته باشید }}} هیچ نمیتوانید کرد ؛
مسیحِ خداوند فرمود :
اگر پسری از پدر ماهی بخواهد آیا پدر به او مار میدهد ؟
اگر تخم مرغ بخواهد آیا پدر به او عقربی میدهد ؟
حال اگر شما با همهِ بد سیرتی تان میدانید که باید به فرزندانِ خود هدایای نیکو بدهید ، چقدر بیشتر پدرِ آسمانیِ شما {{{{{{{ روح القدّس را }}}}}} به هر که از او بخواهد عطا خواهد فرمود ؛
حضور روح القدّس در قلب و زندگیهای هر کدام از ما ، یعنی بی نیازی کاملِ ما از این دنیا ؛
البته اگر با اطاعتِ کامل به او اجازه بدهیم که در ما عمل کند ؛