‘برخی بر کشتیها رهسپار دریا شدند،
و بر آبهای عظیم به تجارت پرداختند.
کارهای خداوند را دیدند، ...
اعمال شگفتش را در ژرفا!
زیرا او سخن گفت
و بادْ توفان را به پا داشت که امواجِ دریا را برافراشت. به آسمانها بالا رفتند
و به ژرفاها فرود آمدند،
و در این مَهلکه، جانی در ایشان نماند.
همچو مستان افتان و خیزان شدند،
و عقلشان از چارهاندیشی درماند.
آنگاه در تنگی خویش نزد خداوند فریاد برآوردند،
و ایشان را از تنگیهایشان بیرون کشید.
توفان را آرام و ساکت ساخت،
و امواج دریا ساکن گشت.
شادمان شدند چون آرامی پدید آمد
و ایشان را به بندرِ مرادشان رهنمون گشت.
پس خداوند را به سبب محبتش سپاس گویند
به جهت کارهای شگفتانگیزش برای بنیآدم؛
او را در جماعت مردمان تمجید کنند،
و در مجمع مشایخ بستایند.’
مزمور باب 701 آيات 23-32
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر